Nabeschouwing deel één: de favorieten en hun prestaties
De spanning is in de wielerwereld momenteel ver te zoeken. Twee soevereine heersers dulden geen tegenspraak: Philippe Gilbert en Alberto Contador. De eerste domineert het korte en heftige werk, de tweede is van de lange adem. De Giro van 2011 heeft weinig strijd gekend. Dit in tegenstelling tot de hoogspectaculaire en onvoorspelbare editie van vorig jaar.
Twee etappes weggegeven, wegrijden in een etappe die voor sprinters bedoeld is om seconden te sprokkelen en in de tijdrit derde worden achter twee specialisten terwijl je een Cancellara-imitatie ten tonele brengt in de laatste kilometers. Contador heeft zijn tegenstanders niet verslagen. Hij heeft ze gedeclasseerd. Er lopen maar twee renners in het peloton rond die de potentie hebben om Contador te temmen: Schleck en Basso. Op naar de Tour.
In de pronostiek van Giro d’Italia.nl die is gepubliceerd enkele weken voor de start in Turijn hebben we de volgende kanshebbers benoemd. De topfavorieten: Contador, Menchov, Nibali. Voornaamste outsider: Scarponi.
Voor Menchov geldt: hij staat er, of je ziet hem totaal niet. Een tussenvorm schijnt voor de Rus niet te bestaan. In 2008 heeft hij twee goede grote rondes gereden, voor andere seizoen geldt steevast: één goede ronde, meer zit er niet in. Gek genoeg is Menchov echter niet de enige Geox-renner die een matige Giro heeft gereden. Sastre: paar keer in de aanval, maar nooit heel sterk. Alleen in etappe 20 lang mee voorin. Valls: nauwelijks gezien. Duarte: helaas snel naar huis. Ardila: nergens te bekennen. En Menchov zelf: beetje gevolgd in de bergetappes. Voor het eerst een aanval gedaan in etappe 20. Maar hier zit weinig achter. Opvallend is ook de klassering van Menchov in de afsluitende tijdrit: 35ste op meer dan twee minuten van Millar. Dat duidt toch wel op een gebrek aan vorm. Een Menchov in vorm rijdt mee voor de dagzege in een late tijdrit in een grote ronde.
Voor Vincenzo Nibali is het parkoers te zwaar gebleken. Michele Scarponi kwam er meer tot zijn recht. Hij is volledig terecht de best-of-the-rest geworden: de Lampre-kopman heeft ook op dagen die voor het klassement minder belangrijk waren geprobeerd mee te doen voor de dagzege. Scarponi is een grillige coureur: hij kleurt de koers. Hij wil winnen. Van Nibali kan geconcludeerd worden dat het er meer op leek dat hij niet wilde verliezen. Ook al beweert hij in de media anders. Nu moet gezegd worden dat de Liquigas-ploeg ook niet zo sterk was als in de vorige editie. Sylvester Szmyd sukkelde met zijn gezondheid en kon uiteindelijk pas in etappe 20 het beulswerk doen waardoor onder andere Kreuziger de groep favorieten moest verlaten. Maar een kopman moet dit beulswerk ook kunnen belonen, en Nibali bleek niet bij machte om dat te doen.
Een man die de Giro zeker kleur heeft gegeven is John Gadret. Tot zo ver was de Fransman een avonturier die op een superdag een mooie bergetappe kon winnen. Met als bijkomstigheid een top twintig-klassering. Gadret heeft echter bewezen regelmatig te kunnen zijn. Drie weken lang vlak presteren. Zijn gebrekkige tijdrit maakt het podium van een grote ronde voor hem echter onbereikbaar. Toch kan de wielerliefhebber nog veel plezier gaan hebben van deze aanvallend koersende klimmer. Hetzelfde geldt voor de man met framemaat 48: José Rujano. De Venezuelaan is de enige die met recht kan stellen dat hij in Contadors wiel kon blijven terwijl deze daadwerkelijk probeerde het verschil te maken. Ook voor Rujano geldt dat hij niet kan tijdrijden, maar dat levert voor de neutrale kijker een voordeel op: hij zal wel moeten aanvallen om verschillen af te dwingen.
publicatiedatum: 29-05-2011
|
